Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12732 K.2015/12969

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığınıın ihlali suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın olay tarihinde, S.. M.. Lojistik Şube Müdürlüğüne ait kapısı kilitli olan depodan klima çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, belirtilen deponun kamu kurumu niteliğinde olmadığı ve suça konu klimanın da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilmediği anlaşılmakla, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.