Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12817 K.2015/17172

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında tuvalet ihtiyacı için suça konu binaya girdiklerini beyan ederek suçlamayı kabul etmemeleri karşısında, 04.02.2012 tarihli tutanakta imzası bulunan kolluk görevlilerinin beyanları alınmadan eksik araştırmayla mahkûmiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanıkların suç tarihinde fiilen kullanılmadığı ve herhangi bir kamu hizmeti görülmediği anlaşılan belediyeye ait giriş kapısı ve pencereleri kırık olan iş merkezinin çatısından söktükleri alüminyum çatı malzemesini çalmaya teşebbüs etmeleri biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

b) Sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,