KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/13212 E., 2015/6528 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Dosya içerisinde bulunan ...'nin 09.03.2011 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu raporunda suça sürüklenen çocuğa “hafif derecede mental retardasyon” tanısı konulduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda ... Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da... ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Kabule göre de;
Suçun işlendiği yerin internet cafe olması dikkate alınarak, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 116/2 maddesi yerine 116/1 maddesi ile hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/13212, K. 2015/6528, 30 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama