Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13315 K.2015/15469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın soruşturma aşamasında, 11/02/2008 tarihli teşhis tutanağında da belirtildiği üzere kollukça gösterilen

fotoğraf albümünden sanıkları teşhis ettiği gibi yargılama aşamasında da sanıkların 4 farklı açıdan çekilen, sanıklara ait olduğu onaylanan ve yine talimat mahkemesince de savunmaları alınan sanıklara ait olduğu tespit edilen fotoğraflardan da sanıkları teşhis ettiği, sanık K..'ın 06/01/2010 tarihli talimat mahkemesince alınan ifadesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değrlendirildiğinde, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediği gibi, UYAP üzerinden alınan 13/09/2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre katılanın, 04/10/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine katılınmamış;

sanık ..'ın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/250 Esas ve 2001/359 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 7 Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1414 Esas ve 2002/959 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında 2008 olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde 11/02/2008 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.