Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13339 K.2014/11541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 23.11.2010 tarih, 2008/126648 sayılı tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilen dosyanın sehven mahalline iadesinden sonra, tekrar Yargıtay'a gönderilen dosyaya ilişkin olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.11.2013 tarih, 2012/257371 sayılı tebliğnamenin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, ilk tebliğname esas alınarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Görgü tespit tutanağında, sanığın hırsızlık yapmak amacıyla işyerine girmek için” alümünyom doğrama kapıyı kilit kısmından aşağıya doğru yaklaşık bir metre boyunca sert bir cisimle kanırtmak suretiyle eğdiğinin” belirtilmesi, yakınanın da 21.08.2007 tarihli ifadesinde, sanığın kırdığı kapıyı düzelterek kullandığını söylemesi karşısında; sabit olan mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan cezalarn tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükmolunan cezadan takdiri indirim yapılması sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 62. maddesi yerine 60. maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,