KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/13437 E., 2015/17631 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, görevini yaptırmamak için direnme
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken, 2 yıl 6 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 8 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/13437, K. 2015/17631, 8 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama