Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13473 K.2015/17091

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü saat 14:00 sıralarında evden ayrıldığını ve saat 23:00 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık suçunun işlendiğini gördüğünü beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise tüm aşamalarda saat 18:00 sıralarında mağdurun evine girdiklerini beyan ettiği, yine mahkemenin suçun işlendiği saate yönelik kabulünün

de bu şekilde olduğu, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 25/03/2012 tarihinde başlayan ve 28/10/2012 tarihinde sona eren yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.51 olduğu, gece vaktinin 18.51'de başladığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde yaz saati uygulamasının devam ettiği gözetilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği,

suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı ve atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmaması nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi zararının olmadığı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen,

“sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “suça sürüklenen çocuğun müştekinin zararını gidermemiş olması, daha önce kasıtlı suçtan yargılanıp hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmış olması sebebi ile” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,