Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14762 K.2014/15429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın muhkem kapı kilidini kırarak gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ise 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu, hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddeleri uyarınca 10 yıl asli (olağan), 15 yıl kesintili (olağanüstü) dava zamanışımı süresine, 5237 sayılı TCK. hükümlerine göre ise de.

142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 8 yıl asli (olağan), 12 yıl kesintili (olağanüstü) dava zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilmeden, hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK. hükümlerine göre tabi olduğu dava zamanaşımı süresinin hesabında yanılgıya düşülerek, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin suç tarihi ve hüküm tarihi arasında tamamlandığı şeklindeki hatalı değerlendirme ile düşme kararı verilmesi,