Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14811 K.2015/20468

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nın 142. maddenin 2. fıkrasının (b) bendinde yer alan düzenleme ile gerek çekip almak suretiyle ve gerekse özel beceriyle gerçekleştirilen hırsızlık fiilinin, elde veya üstte taşınan eşyaya karşı işlenmesi öngörülmüştür.

Somut olayda, sanıkların beraberlerindeki küçük çocuklar ile birlikte gece saat 22.30 sularında müştekinin kardeşi ve arkadaşları ile yemek yediği lokantaya topluca girip, lokantada yemek olup olmadığını sordukları sırada müşteki ve yanındakilerin dikkatinin dağılması üzerine küçük Neslişah’ın, müştekinin yemek yerken oturduğu sandalyesinin kenarında asılı duran çantasını çaldığı, daha sonra hep birlikte lokantadan ayrıldıklarının kabul edilmesi karşısında; hırsızlık eyleminin elde veya üstte taşınan eşyaya karşı gerçekleştirilmemesi nedeniyle, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun’un 142/2-b maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2- Dosya kapsamına göre atılı suçun saat 22.05-22.30 sıralarında gece vakti işlendiği sabit olduğu halde, sanıkların cezasında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Bir kişinin (küçüklük veya akıl hastalığı nedeniyle) kusur yeteneği olmayan kişileri, bir suçun işlenmesinde araç olarak kullanması durumunda, fiili işleyen kişi kusur yeteneğinin yokluğu nedeniyle cezalandırılmaz ise de, yararlanan kimse dolaylı fail olarak suçu bizzat işlemiş gibi sorumlu tutulur. Bu durumda suçu işleyen, ancak kusur yeteneği olmayan kişi eylemden sorumlu olmaz ise de, bu kişileri kullanan kişilere verilecek ceza TCK’nın 37/2. maddesi gereğince artırılarak hükmolunur.

Somut olayda; sanıkların, beraberlerindeki küçük çocuk ile olay yerine gidip TCK'nın 37.maddesi kapsamında suça doğrudan katılmak suretiyle gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında sanıklara verilecek cezanın TCK’nın 37/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile aynı Kanun'un, 38/2. maddesi uyarınca artırılması,