Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14843 K.2015/20178

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 12 ay hapis yerine, 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanıkların yalnızca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 116/1. maddesi uyarınca tayin edilen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu bu suçtan tayin edilen sonuç cezanın 12 ay hapis cezasına indirilmesine,