Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14953 K.2015/17043

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. 1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

a-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı CGTİHK'nın 108.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin 7.fıkrası gereğince sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanıkların yalnızca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında 1 yıl denetim süresi uygulanmasına dair bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılmalarına ve yalnızca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c ve 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu haktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ..., .... ve ...'in müştekinin işyerinin kapısını kırıp, 250 teneke madeni yağ çaldıkları, değer tespit raporuna göre tanesi 35 TL olan bu yağlardan 200 teneke kadarını sanıklardan ... ...'ın sanık ...'e 5600 TL karşılığında sattığı, Tahsin'in de aldığı bu yağlardan 70 tenekesini diğer sanık ....'a satması şeklinde gerçekleşen olayda,

mali ve sosyal araştırma raporlarına göre yağ alım satımı işiyle uğraşan sanıkların tenekeleri 25 TL'den almaları ve sanıklardan N.'in de fatura karşılığında yağları aldığının anlaşılması karşısında yağların hırsızlık konusu olduklarını bildiklerine veya bilmeleri gerektiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da gerekçede açıklanıp tartışılmadan yalnızca değerlerinin altında fiyatla satın aldıkları şeklindeki gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b-Kabule göre,

Sanıklara atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanıklar hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,