Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15082 K.2015/2444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından verilen 25/11/2010 tarih ve 2009/ 117 Esas – 2010/ 530 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, 19/07/2012 günlü iade kararının yalnızca karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan yeniden kurulan mahkumiyet hükmü hukuken geçersiz olup, sanığın mühür bozma suçundan 25/11/2010 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, iade sonrası 08/01/2013 tarihli duruşmada halen borcu ödemediğini, ancak ödemek için belediyeye dilekçe verdiğini beyan etmesi ve katılan kurumun 30/12/2012 tarihli yazısı ekindeki borç hesap kartına göre kaçak su kullanım bedelinin toplam 16.767,48 TL olarak bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kurumun gerçek zararı, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılarak,

sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,