Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15187 K.2015/1817

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısı B.A 29.01.2009 tarihli temyiz isteminin mühür bozma suçuyla ilgili olmadığı, o yer Cumhuriyet savcısı L.K 13.11.2008 tarihli temyiz isteminin sanık Muzaffer hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu, sanıklar S.. A.. ve M.. A..'ın ise kendileri ile ilgili mahkumiyet hükümlerini temyiz etikleri anlaşılmakla;

6352 sayılı Kanun'un geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine ilişkin Dairemizin 23.07.2012 tarihli kararının sadece su hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, sanıklar hakkında daha önce mühür bozma suçundan kurulan 11/11/2008 tarihli hükümler ile bu hükümlere karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğunun belirlenmesiyle yapılan incelemede,

1-) Arsa sahibi M.Y ile müteahhit S.. A.. arasında 09.12.2004 tarihinde noterde yapılan sözleşmeye göre müteahhidin taşınmaz üzerine altı adet bağımsız bölümden oluşan binayı yaparak arsa sahibine teslim etmesi gerektiği, Belediye görevlilerince 19.08.2005 tarihinde yapılan kontrolde inşaat halindeki binada abonesiz ve sayaçsız olarak kaçak su kullanıldığının belirlenmesi üzerine suyun kesilerek boruların mühürlendiği, buna rağmen aynı yerde 21.08.2005 tarihinde yapılan ikinci kontrolde mührün kaldırılıp kaçak su kullanıldığının tespit edildiği olayda,

Arsa sahibi ile S.. A.. arasındaki sözleşme örneği ve yapı kullanma izin belgesi getirtilip arsa sahibi M.Y dinlenerek, 21.08.2005 tarihi itibariyle binanın kimin sorumluluğunda olduğunun belirlenmesi, inşaatın tamamlanarak arsa sahibine teslim edilip edilmediği ve sanık Muzaffer'in, kayın pederine ait olan binayla ilgili işleri üstlenip üstlenmediği hususlarının araştırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturmaya ve yetersiz gerekçelere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadıkları,bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6-a. maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

aynı Kanun’un 231/6-c. maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zararlar olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılan kurumun mühür bozma suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği gözetilerek,

5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b). bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, “zararın giderilmediği” biçimindeki yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,