Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15318 K.2015/19037

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, müştekinin muavini olarak çalıştığı, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı olan ve otogarda müşterilerini almak üzere park halinde bekleyen otobüs içinden suça konu cep telefonunu çalmaya kalkışması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilerek ek savunma hakkı verilmek suretiyle eylemine uyan TCK'nın 142/1-c maddesi gereğince cezalandırılması yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Dosya içinde mevcut 18/10/2011 tarihli olay tutanağı ve müştekinin aşamalardaki değişmeyen anlatımına göre; sanığın, müştekinin muavini olarak çalıştığı otobüs içinden müştekiye ait cep telefonunu aldıktan sonra kaçmaya çalıştığı, müşteki tarafından kesintisiz takip sonucu .... Büfe isimli işyerinde yakalandığının anlaşılması karşısında, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK'nın 35.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de; sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince mahkemenin uygulamasına göre 1/6 oranında arttırım yapılması gerekirken, indirim yapıldığı belirtilerek 1 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,