Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15479 K.2015/17191

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların müştekiye hayırlı bir iş için geldiklerini söyleyerek eve girdikleri, hacca gidip geldiklerini belirterek müştekinin güvenini kazandıkları, müştekinin sıkıntısı olduğunu söyleyerek yüzüklerini bir su kabına atmasını istedikleri, su kabına bir şeyler okuduktan sonra suyu dua okuyarak etrafa sıçrattıkları, su kabında müştekinin daha fazla para ve altını olduğunu gördüklerini söyleyip onları da istedikleri, müştekinin getirdiği para ve altınları bir poşete koyup eve sakladıkları ve akşama kadar açmamasını söyledikleri, sanıklar gittikten sonra şüphelenen müştekinin poşetin boş olduğunu görerek ihbarda bulunduğu,

bu şekilde sanıkların hileli söz ve davranışlarla dini duygularını istismar ederek müştekiden haksız menfaat sağladığı anlaşılmakla, sanıkların eyleminin bu niteliği itibariyle TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,