KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/15600 E., 2015/20722 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/19477
- Mahkemesi
- Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 27/09/2012
- Numarası
- 2011/136 (E) ve 2012/506 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle karar duruşması dışındaki oturumların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme imkanı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2)18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2 maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 151/1 ve 188/1 maddelerine aykırı davranılması,
3) 13/10/2011 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun sabıka kaydının okunduğu belirtilmesine karşın, dosya içerisinde adli sicil kaydının bulunmaması,
4) Katılan kurum tarafından dosyaya ibraz edilen zarar dökümü belgelerinin suç tarhine ilişkin olmaması ve dosya içeriği ve oluşa göre dosyaya yansıyan herhangi bir zararın bulunmaması karşısında, dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi,
5) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği” biçiminde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/15600, K. 2015/20722, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama