Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15700 K.2014/15430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 3-9 esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nun 232/6 ve 34/2.maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; sanığın yokluğunda verilen hükümde temyiz süresi, yasa yolu şekli, temyiz mercii açıkça belirtilmemiş ise de, yoklukta verilen hükmün sanığa tebliğ olunup, süresinde sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz olunduğunun, yakınanın ise katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında bu eksiklik bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetillip, 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu,

sanığın gündüz vakti yakınanın evine muhkem kapı kilidini kırıp girerek bir adet bilgisayar kasasını çalmak biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında yakınanın şikayetçi olması karşısında aynı Kanunun 116/1. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, suç tarihi itibari ile konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu, sanığın yargılama aşamasında

yakınan ile uzlaşmak istediğini açıkça ifade etmesi de gözetilerek konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, uzlaşmanın sağlanması halinde 765 sayılı TCK.nun sırasıyla 493/1, 522 (hafif değere ilişkin hükümler), 59/1 maddeleri ve 5237 sayılı TCK.nun sırasıyla 142/1-b, 62/1 maddeleri uyarınca, uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise 765 sayılı TCK.nun sırasıyla 493/1, 522 (pek hafif değere ilişkin hükümler), 59/1 ve 5237 sayılı TCK.nun sırasıyla 142/1-b, 62/1, 116/1, 62/1, 151/1, 62/1. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,