Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15960 K.2015/21082

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yakınanın, kapının sert bir cisimle zorlandığını, kilit yerinde açıklık olduğunu belirtmesi, olay yeri görgü ve tespit tutanağından da işyeri kapısının pvc doğrama olduğunun ve kilit yuvası üzerinde çizikler bulunduğunun anlaşılması karşısında, mevcut kanıtlara göre pvc kapının esnetilip zorlanarak açılması suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılan hırsızlık eyleminin, TCK'nın 142/1/b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, suçun ancak kilit açmak suretiyle işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan TCK'nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanığın, yakınanın zararını karşılamaya hazır olduğunu belirtmesi, yakınanın da zararının karşılanmasını istemediği yönünde beyanda bulunması karşısında, yakınanın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından gerçek zararı belirlenerek, bu miktar üzerinden sanığa tevdi mahalli gösterilip, zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekeceğinin gözetilmemesi,

3- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 19,75 TL.'den ibaret yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,