Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15985 K.2015/6234

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;