Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16029 K.2015/21376

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık N.. K..'ın yokluğunda verilen hükmün son savunmasında bildirdiği adrese tebliğ edilmeden 19/12/2012 tarihinde mernis kaydındaki adresine tebliğ edildiği ve gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye de rastlanmadığından 22/01/2013 tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz eden sanık N.. K..'ın temyiz isteğinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine dair 12/02/2013 günlü kararın sanığın 22/01/2013 tarihinde öğrenme üzerine süresinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemenin 12/02/2013 günlü temyiz isteğinin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE ;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;