Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16274 K.2015/20656

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık A.. Y.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk K.. B.. ve sanık H.. U.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak;

1- Hükmün verildiği 05/02/2013 tarihli celsede başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan sanık Hüseyin ve suça sürüklenen çocuk Kadir'in son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Suça sürüklenen çocuk Kadir hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin nazara alınmaması,

3- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,