Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16319 K.2015/19842

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık E.. T.. hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yoklukta verilip 15/02/2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25/02/2013 tarihinde temyiz eden sanık E.. T.. müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar R.. Ç.. ve R.. Ş.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden, yine TCK'nın 62. maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına dair kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Sanık R.. Ç.. ile ilgili olarak;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık R.. Ş.. ile ilgili olarak; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/09/2010 tarihli ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,