Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16360 K.2014/16334

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kabule göre; sanıkların katılana ait iş yerinin muhkem kapı kilidini kırıp içeriye girerek, para kasasını, bir miktar çek koçanını ve iş yerinin çekmecesinde bulunan .. ve .. plakalı araçların kontak anahtarlarını alıp, haksız olarak ele geçirdikleri kontak anahtarları ile iş yerinin önünde bulunan ... ve .. plaka sayılı araçları çaldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1-2-son maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen, eylemin sadece 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesindeki suçu oluşturduğunun kabul edilerek uygulama yapılarak eksik ceza tayini ve adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gereken hallerde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu uzlaşmaya tabi olmayacağından tebliğnamedeki sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun uzlaşmaya tabi olduğu yönündeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetillip, 5237 sayılı TCK.nun 141 ve

142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu, sanıkların muhkem kapı kilidini kırmak suretiyle gece vakti gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1 maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında, aynı Yasa'nın 116/4 , 119/1-c maddesindeki iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve katılanın şikayetçi olması karşısında aynı Kanunun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, suç tarihi itibari mala zarar vermek suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da değerlendirilerek,

mala zarar vermek suçundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, uzlaşmanın sağlanması halinde 765 sayılı TCK.nun sırasıyla 493/1, 522 (pek fahiş değere ilişkin hükümler), 59/1 maddeleri ve 5237 sayılı TCK.nun sırasıyla 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 119/1-c maddeleri uyarınca, uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise 765 sayılı TCK.nun sırasıyla 493/1, 522 (pek fahiş değere ilişkin hükümler) ve 5237 sayılı TCK.nun sırasıyla 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 151/1, maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle,

verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre verilecek ceza miktarı denetime ve karşılaştırmaya olanaklı biçimde belirlenmeden, eksik inceleme ve soruşturma sonucu 765 sayılı Yasa hükümlerine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,