Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16573 K.2015/20662

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, olay sonrasında bina dışına baktığında sanık A.. T..'u gördüğünü beyan eden ve kollukta sanığı teşhis eden tanık K..

Y.. ile sanığın duruşmaya getirilerek veya SEGBİS vasıtasıyla yüzleştirilmelerinin sağlanarak, mümkün olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli güncel fotoğraflarının temin edilerek suça konu binanın önünde gördüğü şahıslardan birinin sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenerek, 21.12.2010 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağında imzası bulunan tutanak tanıklarından sanık Ahmet'i yakalayan tanıkların tespit olunarak ve olayla ilgili beyanlarının alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

a- Sanık hakkında 21.12.2010 tarihinde mağdurlar S.. B.. ve E.. K..'a karşı işlediği hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 151/1 maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması için kamu davasının açıldığı ve yapılan yargılama sonucu sanığın atılı suçları işlediği kabul edildiği halde, hangi yakınana yönelik olduğu belirtilmeden anılan maddelerin 1 kez uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması,

b- Sanığın adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2007 gün, 2007/765-873 sayılı ve 11/12/2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet kararı yerine, daha hafif cezayı içeren Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2009 gün ve 2008/530 - 2009/715 sayılı 11 ay 20 gün hapis cezasını içeren kararı tekerrüre esas alınması,