Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16702 K.2015/20779

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12.madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup,

sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı 22/01/2013 tarihli dilekçesiyle itirazda bulunması Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2013 tarih,2013/53 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesine karşın aynı zamanda dosyanın temyiz incelemesi yapılması amacıyla Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakta ise de,niteliği itibariyle itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz merciince incelenerek kesinleştiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarıncaz REDDİNE;

Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, temyiz dışı sanık 'in eylemine katıldığına ilişkin adı geçen .'in Cumhuriyet savcılığında soyut suç atma niteliğindeki ve aşamalardaki çelişkili anlatımları dışında, sanığın hükümlülüğüne yeterli, her türlü kuşkudan uzak, somut ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,