Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16906 K.2015/21312

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2009 gün ve 2009/6-80-123 sayılı kararı ve dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinde belirtilen ‘özel becerinin’ elde veya üstte taşınan eşyanın alınması hali ile sınırlı olduğu, yasa koyucunun 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan “şahsi çeviklik suretiyle hırsızlık” suçuna benzer bir düzenlemeye 5237 sayılı TCK’da yer vermediği, sanığın müştekinin 5. kattaki evinin balkonuna tırmanarak cep telefonunu alması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayini,

2) Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,