Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16917 K.2014/15880

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa atılı mala zarar verme suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde değişiklik öngören 5560 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 19.12.2006 gününe kadar uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin sabıkasını değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3- Zarar doğurmaya elverişli olmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanığın sabıkasına esas hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın engel oluşturmadığı da gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; yasal ve yeterli hiçbir gerekçe gösterilmeden sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan A.. S..'ün ifadesine göre atılı işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,