Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17133 K.2015/23006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan suç konusu malları sattığı kişiyi bildirmesi sonucu satın alan kişiden alınmasının 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı ancak sanığın çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladığı kazancı da iade etmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 168. madde anlamında bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı;

somut olayda sanığın atılı hırsızlık suçunu inkar ettiği, temyiz dışı sanıklardan ...'in yakalandığında hırsızlık suçunu sanık ... ile birlikte işlediklerini, çaldıkları bilgisayarı yine temyiz dışı sanık ...'a sattıklarını bildirmesi üzerine adı geçen sanık ...'ten suç konusu bilgisayarın ele geçirilerek katılana iade edildiği olayda, sanığın etkin pişmanlık göstermediği halde hakkında etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılırken adli sicil kaydında yer alan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/39 esas sayılı ilamı yerine diğer sanık ...'un adli sicil kaydındaki Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/105 esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/105 esas sayılı ilamı yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezaya ilişkin “Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/39 esas sayılı ilamın tekerrüre esas olması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için ,5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezasının yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,