KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/17524 E., 2015/21371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/88572
- Mahkemesi
- Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/01/2013
- Numarası
- 2012/97 (E) ve 2013/8 (K
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, hırsızlığa konu eşyalardan televizyonun sanıkların kullandığı araçta ele geçtiği, bilgisayar kasasının ise işyerinin penceresinin yakınında bulunduğu, fotoğraf ve hard diskin ise sanık üzerinden ele geçtiği anlaşılmakla sanığın etkin pişmanlık göstermek suretiyle müştekinin zararını gidermediğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 12 ay hapis yerine, 1 yıl hapis cezasına karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2.maddesi uyarınca tayin edilen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu bu suçtan tayin edilen sonuç cezanın 12 ay hapis cezasına indirilmesine,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/17524, K. 2015/21371, 23 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama