Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17601 K.2015/21555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bazma nedeni yapılmamiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak

1- Dosya kapsamına göre, sanığın park halindeki aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eylemi TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Katılanın aşamalarda alınan beyanlarına göre, aracını saat 24.00 de park ettiği, ertesi gün saat 07.30 da bulamadığını belirttiği ve suç tarihinde gece vaktinin saat 17.44 de başlayıp saat 05.57 de son bulduğu halde, sanığın hırsızlık suçunu gece işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan ve yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezanın en üst oranda arttırılması,

3-Aracın terk edilmiş vaziyette polis tarafından hasarlı olarak bulunarak katılana teslim edildiği ve sanığın katılanın hiçbir zararını karşılamadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp cezasından indirim yapılması,

4-Sanık müdafiinin talimat duruşmasında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, kurulan hükümlerde gerekçe gösterilmeden TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim sebeplerinin uygulanıp uygulanmayacağı, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime olanak verecek şekilde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Çalınan araca zarar verme eyleminin, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın aynı olması nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,