Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17688 K.2015/21323

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların 11.05.2012 tarihinde suça konu işyerinden dört şişe içki çaldıktan sonra, 17.05.2012 tarihinde aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında aynı işyerinden benzer şekilde hırsızlık yaparken yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihleri arasındaki yakın zaman dilimi dikkate alındığında sanıkların eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yakalama emri üzerine çıkarıldıkları mahkemelerdeki sorguları sırasında duruşmalardan bağışık tutulma istemi de bulunmayan sanıklara ifadelerini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemedikleri sorulmadan, yokluklarında mahkumiyetlerine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarih ve 2012/13-1543 E. - 2013/257 K. sayılı kararında, suçlardan birinin tamamlanmış diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

sonuçta zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması ve ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek ceza, teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, somut olayda sanıkların 11.05.2012 tarihinde gündüz vakti Migros mağazasından dört şişe içki çalması şeklinde gerçekleştirdikleri eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde;

sanıkların 17.05.2012 tarihinde gece vakti aynı mağazadan tekrar içki çalarken yakalanmaları şeklinde gerçekleşen ve teşebbüs aşamasında kalan eylemin ise 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 35. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu nazara alınarak;

yukarıda açıklanan şekilde 11.05.2012 ve 17.05.2012 tarihinde işlenen suçlardan dolayı ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre daha ağır cezayı gerektiren suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek cezanın da teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken Yargıtay denetimine elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık.'in 11.12.2012 tarihli, sanık .'in 19.10.2012 tarihli talimat yolu ile alınan savunmalarında, olay nedeniyle katılan şirketin uğradığı zararı karşılamaya hazır olduklarını belirttikleri, katılan şirketin ise, 27.06.2012 tarihli dilekçede zararlarının giderilmediğini belirtmesi karşısında, sanıklara ödemeleri gereken miktar ve ödeme yeri gösterilerek, zararın tamamını ya da bir kısmını karşılamaları durumuna ve zamanına göre sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,