Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17961 K.2016/620

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın, müştekinin kömürlüğünden çalarak hurdacı İbrahim’e sattığı eşyaların tanık ... tarafından yapılan ihbar üzerine kolluk tarafından ele geçirildiği,

tanık ...’ın teşhisi üzerine yakalanan sanık ..., diğer eşyaları sattığı hurdacı ...’nın işyerini göstermişse de ...’nın eşyalar için ödediği ücretin kendisine iade edildiğine ilişkin beyanda bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas -2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesinin etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla,

sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.