Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18060 K.2016/5694

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli kararın sanık müdafiine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na uygun şekilde 14.03.2013 tarihinde tebliğ edildiğinin; sanık ve müdafiinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 22.03.2013 tarihinde mahkemeye başvurarak, aralarındaki vekalet ilişkisinin sona erdiğini beyan ettiklerinin ve sanığın kararın kendisine tebliğini talep ederek aynı gün 22.03.2013 tarihinde temyiz dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında; vekalet ilişkisinin sona erdiğinin, temyiz süresi sona erdikten sonra mahkemeye bildirilmesinin, sanığa yeni bir temyiz hakkı ve süresi vermeyeceğinden; sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.