Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18130 K.2016/1656

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte atılı suçları işlemeye önceden karar veren ve işyerinin önünde gözcülük yapmak suretiyle işbirliği içinde hareket ederek eylemlere katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39/1. maddesi ile uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocukların atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birlikte işledikleri kabul edildiği halde haklarında aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,