Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18181 K.2016/2130

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık yaptıkları marketten suça konu malzemeler ve 100 TL para ile çıktıkları ve olay yerinden araç ile ayrıldıktan sonra yapılan ihbar üzerine başka bir yerde polis aracı ile durduruldukları ve suça konu eşyaların ele geçirilerek şikayetçiye iadesinin sağlandığı biçimindeki eylemde suçun tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, ayrıca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2010 günlü 2009/1195-2010/262 Esas – Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil

kaydında başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu gerekçesiyle, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,