Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18231 K.2014/18976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 19.12.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle, mahkemenin 09.01.2012 tarihli süre yönünden temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde; sanığın adli sicil kaydında yazılı ilamlardan hangisinin tekerrüre esas kabul edildiği belirtilirken gösterilen, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2006 tarih ve 2005/82 esas, 2006/110 karar sayılı ilamında sanığın tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından aldığı cezaların içtiması bulunması karşısında; bu cezalardan sadece en ağır olanın alınması gerekirken, hükümdeki cezaların tamamının içtiması ile bulunan miktarın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanması sırasında,