KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/18839 E., 2015/21975 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/141979
- Mahkemesi
- Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 14/03/2013
- Numarası
- 2010/778 (E) ve 2013/257 (K
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının aynı maddenin infazı aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.09.2010 tarihli 2009/1266, 2010/905 E-K. sayılı ilamına konu adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Sanığın müştekiye ait işyerine açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği ve açık olduğu saat 11:15 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/18839, K. 2015/21975, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama