KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/18861 E., 2015/22040 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmek suretiyle 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesine aykırı davranılması,
2- Suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere CMK'nın 150/2. maddesi gereğince görevlendirilen zorunlu müdafiye ödenmesi gereken avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden ve mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili (D-6) nolu bölümünde yer alan “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin...” biçiminde ibarenin
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/18861, K. 2015/22040, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama