Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18913 K.2015/22533

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yokluğunda verilip 13/03/2013 tarihinde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 10/04/2013 tarihinde temyiz eden katılanlar vekilinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Katılan 'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın katılanların kiracısı olduğu, kira borcu nedeniyle İstanbul 30. İcra Müdürlüğünün 2009/36678 Esas sayılı dosyasında yapılan icra işlemi sonucu sanığın katılanlara ait işyerindeki bir kısım eşyasına haciz konularak katılan ’e yed-i emin sıfatıyla teslim edildiği, ayrıca mahkeme kararı uyarınca sanığın işyerini tahliyesine karar verildiği, sanığın katılan ’in muvafakati ile işyerini tahliye etmediği,

yaklaşık bir ay sonra borcun ödenmemesi üzerine katılan 'in sanığı dükkandan çıkarıp kepenkleri kapattığı, sanığın işyerine katılan ’in bilgisi ve rızası dışında kepenkleri kırarak girdiği ve hacizli malları alarak başka bir dükkana taşıdığının anlaşılması karşısında, yukarıda belirtilen icra dosyası ile tahliyeye ilişkin mahkeme dosyası getirtilip onaylı örneklerinin dosya içine konulması, sanığın savunmasında belirttiği gibi ödeme yapıp yapmadığı ve hacizli eşyaların sanık tarafından alındığı tarihte haczin geçerli olup olmadığının tespit edilmesi,

sanığın haciz ve tahliye kararı sonrası katılan 'in rızası ile işyerini ne kadar süreyle işlettiği ve eşyaların taşındığı tarihte katılanın rızasıyla işyerini çalıştırıp çalıştırmadığının kolluk araştırmasıyla tespit edilmesi sonrasında tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 290/2 maddesinin yollaması ile aynı Kanun’un 142/1-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,