Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19260 K.2014/21025

Hakaret suçundan Sanık G.. K.. hakkında mahkumiyetine ilişkin Ankara 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarih 2009/853-1480 E,K sayılı kararının, sanık vasisinin temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 04/11/2013 gün, 2012/1153 Esas, 2013/25220 Karar sayılı ilam sanık vasisinin temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle reddine karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2014 gün, 2014/96532 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesine eklenen 2. ve 3.fıkralar uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık G.. K.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanığa 25/01/2010 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 25/01/2010 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, ancak sanığın temyiz dilekçesinin Uyap' a kaydedilmesine rağmen mahkemesine gönderme işleminin yapılmadığı, ayrıca kararın yetkisi olmayan vasiye tebliğ edildiği ve vasinin yetkisi olmadığı halde kararı temyiz ettiği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 04/11/2013 gün, 2012/1153 Esas, 2013/25220 Karar sayılı ilami ile sanık hakkında hakaret suçundan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik red kararının, hükmün sanığa 25/01/2010 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 25/01/2010 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, ancak ilk inceleme sırasında dosyasında bulunmadığı, katip ekranında kaldığı nazara alınarak KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, başka bir suç nedeniyle yargılanmasının yapıldığı mahkemeye sunmuş olduğu suça konu 18.03.2009 günlü dilekçesinin içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine karar verilirken delillerin aleyhine değerlendirildiği inancını açıklamaya yönelik olup 5237 sayılı TCK.nun 128. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken sözler olarak kabul edilip sanığın hakaret kastıyla hareket ettiğine ilişkin başkaca da kanıt olmaması karşısında yükletilen suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi yerine aynı Yasanın 125/1.maddesi olarak gösterilmesi,