Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19358 K.2015/23128

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında “konut dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte ve gece gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 06/10/2010 tarihinde hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/3, 62 maddeleri uygulandığı, 62. maddenin uygulanmasında hesap hatası sonucu 1 yıl 3ay 14 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece ancak, 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuk hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında,

bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce hükmedilen hapis cezasındaki yapılan yanlışlık düzeltilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk ile birlikte suç işleyen B..E..’ün müşteki tarafından yakalandığı sırada suça konu bisikletlerden ikincisinin yerini söyleyerek müştekiye iadesini sağladığı, suça sürüklenen çocuğun ise bisikleti teslim ettiğini savunması ve iadeye karşı bir duruşunun olmadığının anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, katılandan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,