Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19409 K.2016/613

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, katılanın hayvanlarını otlatmak için çıktığı otlaktaki çadırının yanında bağlı olduğu yerden katılana ait köpek ve atı çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, yasal olarak en fazla 1/3 oranında arttırım yapılabileceği gözetilmeden, yasada gösterilen en üst arttırım oranını da aşacak şekilde 1/2 oranında arttırım yapılması,

3- Katılana ait köpek ve atın sanığın evinde kolluk güçlerince 29/10/2010 tarihinde yapılan arama sonucu evin avlusunda ele geçirilerek katılana iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, rızai iade bulunmadığı ve etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

4- Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,