Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19517 K.2015/22700

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak, anılan madde uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın diğer sanık ile birlikte işbirliği içerisinde araçta kalarak gözcülük yapmak suretiyle suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, eylemine uyan TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla cezalandırılması yerine, sanık hakkında aynı Kanun'un somut olayda uygulanma olanağı bulunmayan 39. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sanığın, olayın hemen akabinde suça konu kuşları kafesi ile birlikte karakola getirerek rızası ile teslim ettiği ve aynı gün mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme nedeniyle toplam 14 TL yargılama giderinin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,