Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19669 K.2015/23870

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

1-Sanık hakkında şikayetçi ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan, İzmir 24.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2011 gün ve 440-830 sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 25.01.2012 olup suçun işlendiği 04.01.2012 tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ancak Pendik Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2009 gün ve 198-443 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;