Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19774 K.2015/23616

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğa işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan 2000 TL adli para cezası verildiği görülmekle; doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Belediye binasından hırsızlığa teşebbüs edilmesi biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki bentteki cezanın alt ve üst sınırlarının aynı olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretlerinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,