Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19918 K.2014/15057

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3. ve 104/2.maddeleri gereğince 15 yıllık zamanaşımı süresine, yine hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1e-2 ve 67/4.maddelerine göre ise 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresine tabi olduğu,

dolayısıyla suçun işlendiği 11/01/2005 gününden karar tarihine kadar, 5271 sayılı CMK.nun 231/8 maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler hesaba katılmadan yapılan hesaplamaya göre, her iki yasaya göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin de henüz gerçekleşmediği anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve karar tarihleri arasında geçtiği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 5271 sayılı CMK.nun 231/8 maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler hesaba katılmadan yapılan hesaplamaya göre, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,