Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/2004 K.2014/12839

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile elektrik enerjisi hırsızlığını düzenleyen TCK'nın 142/1-f maddesi yürürlükten kaldırılmış, aynı yasanın 83. maddesi ile TCK'na eklenen 163/3. madde ile “Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin,suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesini” ceza yaptırımına bağlayan düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda. 16.09.2009 tarihinde katılan kuruma kaydı olmayan,kurumun kontrol ve denetim olanağını ortadan kaldıracak şekilde kendi taktığı ve her zaman müdahaleye açık sayaçla elektrik kullandığı iddia edilen sanığın, suç tutanağında “biz 10003262 nolu tesisata 12 Eylül 2008 tarihinde sözleşme yaptık,

fakat yanlış tesisata sözleşme yapmışız” dediğinin yazılmış olması karşısında,bilirkişiden abonesiz olarak elektrik kullanılmaya başlanan tarih ile suç tutanağının düzenlendiği 16.09.2009 tarihleri arasında kurulu güce göre kullanılması gereken elektrik miktarı ile sayaçtaki suç tutanağı tarihi itibariyle belirlenen tüketim miktarı arasında uygunluk ve kaçak kullanım bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak, katılan kurumdan sanığın tutanak tarihinden önce suç tutanağının düzenlendiği işyeri için abonelik başvurusunda bulunup bulunmadığı sorularak, 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek,

28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince,katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek” ve kaçak bedelinin ödenip ödenmediğine ilişkin yazının cevabı beklenip katılan kurumun zararının giderilip giderilmediği kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki

durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, bilirkişinin tüketimlere ilişkin bir karşılaştırma içermeyen yetersiz raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,