Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/20041 K.2015/23018

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, sanığın cezasının bu kez seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hükmolunan adli para cezası 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirilirken, hükümde taksit aralığı gösterilmemiş ise de, taksitlerin birer ay ara ile ödeneceği kabul edilmiş; yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu;

somut olayda, "suçun işleniş biçimi, faillerin kastı göz önüne alınarak" hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 6 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,