Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/20190 K.2016/414

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın suça konu traverslerin bir kısmını açıktan bir kısmını ise topraktan sökerek aldığının anlaşılması karşısında üzerine atılı suç bakımından kastının varlığı kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Anacak; 1- Dosya içeriğine göre suça konu traverslerin atıl vaziyette iken açıktan çalındığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelemesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu,

suça konu traverslerin iade edilmesi ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan müştekinin maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç