Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/20347 K.2016/4080

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde 30/06/2012 günü saat 21:30'da evden ayrılıp saat 23:30'da eve döndüklerini söylediğinin, suç tarihinde güneşin saat 19:43'te battığının ve TCK'nın 6/1-e. maddesi uyarınca gecenin saat 20:43'te başladığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından,

sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken her ne kadar sanığın eyleminin TCK'nın 116/1. maddesini oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 15 ay yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de;

oluşa göre sanığın eyleminin TCK'nın 116/4 . maddesine uyduğu nazara alınmadan TCK'nın 116/1. maddesine uyduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hesap hatası yapılarak 5 gün fazla ceza tayini doğru uygulama yapılması halinde daha fazla ceza verilmesi gerektiğinden ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.